Rozdział 10

                                                         Miał być bez dedykacji ale jednak jest
                     Jest dedykacja dla osoby ,która swój pierwszy komentarz zostawiła pod 9
                                                            Dziękuję ci Natalia Vidal ! ♥
                                         Bardzo zdziwił mnie Twój komentarz tutaj 
                                           Czytałam i dalej czytam twojego bloga
                                                 Jest naprawdę CUDNY ! 
                                                          Piszesz świetne OS'y
                                  Masz ogromny talent ,którego ci oczywiście zazdroszczę :)
                                                           Dziękuję za komentarz i za miłe słowa :)
                                                           Jeszcze jedno:
              Nie złość się ani na mnie ani na Natalie Ponte za to co napisała pod rozdziałem
                                                       Jesteś dla niej ważniejsze ode mnie  ______________________________________________________________________________
 ~Następny dzień~
Siedziałam właśnie i oglądałam ,,Szkołę''. Nagle usłyszałam dzwonek do drzwi. Wstałam i poszłam otworzyć.
Jakie było moje zdziwienie gdy za drzwiami zobaczyłam Gustava.
Stałam przez chwilę bez ruchu zastanawiając się co on tu robi.
Gustav uśmiechnął się słodko nie wiedziałam że taki debil tak potrafi
- Cześć Natalko - powiedział. Uniosłam brwi.
- Nie pomyliły ci się ulice? Gery mieszka ulice stąd- odparłam. Gustav z uśmiechem pokręcił głową. Zaczynał mnie wkurzać.
- Nie nie Naciu przyszedłem do ciebie skarbie- powiedział i bez zaproszenia wszedł.
- A ty gdzie?- zapytałam. Gustav jakby mnie nie słyszał szedł dalej. Wzięłam głęboki oddech.
Ja zwariuje! Poszłam za nim do salonu . Usiadł sobie wygodnie na kanapie rozkładając ręce na oparciu kanapy.
- Wygodnie ci?- zapytałam. Kiwnął głową i poklepał miejsce obok siebie.
- Usiądź obok mnie kochanie- powiedział. Zagotowało się we mnie.
- Jakie kochanie ! -krzyknęłam zła
- No skarbie już nie denerwuj się tak
- Czyś ty oszalał? Mów po co przyszedłeś i wynoś się!
- Czy naprawdę musisz być taka nie miła ?- zapytał. Wstał i podszedł do mnie. Stałam z rękoma skrzyżowanymi na piersi bo bałam się że znowu dam mu w twarz.
Podszedł i stanął niebezpiecznie blisko mnie.
- Przyszedłem do ciebie bo chciałem po raz kolejny- zrobił nacisk na słowo kolejny- prosić cię byś się ze mną umówiła. Czy to tak trudno zrozumieć?- zapytał.
Nie mogłam w to uwierzyć. Po tym co mi zrobił ma czelność przychodzić do mojego domu i mówić mi takie coś
- Naprawdę myślisz ,że po tym wszystkim co mi zrobiliście ty i twoja popieprzona paczka będę chciała się z tobą umówić? Kpisz sobie czy jak? - zapytałam.
Takiego czegoś nie można wybaczyć chyba ,że minie jakiś czas albo się kogoś kocha. Ale nie dość ,że to jest świeże to jeszcze ja Gustava nie kochałam.
Wręcz go nienawidzę a teraz ten świr chce się ze mną umówić?
- Wybacz mi kochanie- uklęknął przede mną na jednym kolanie.
- Błagam cię. Proszę ,proszę ,proszę- zaczął mnie błagać. To wyglądało tak komicznie że zaczęłam się śmiać. Gustav widząc to spoważniał i wstał.
- Uważasz że to takie śmieszne?- zapytał. Uspokoiłam się i spojrzałam na niego z rozbawieniem.
- Nawet nie wiesz jak bardzo- odparłam. Wskazałam ręką drzwi
- Nie muszę cię odprowadzać prawda? -Gustav spojrzał na mnie wściekły.
- I tak cię będę miał. Czy tego chcesz czy nie- warknął i wyszedł trzaskając drzwiami. Gdy tylko zniknął rzuciłam się na kanapę.
Czy czekają mnie jeszcze jakieś niespodzianki?
~Wieczór~
Wyszłam spod prysznica gdy usłyszałam dzwonek. Cudownie. Założyłam szlafrok i zeszłam na dół. Miałam nadzieję ,że to nie Gustav postanowił mi złożyć wieczorną wizytę. Otworzyłam drzwi i zobaczyłam Fran a za nią samochód Maxiego.
- Francesca ? A co ty tu robisz?- zapytałam zdziwiona. Fran tylko się uśmiechnęła, złapała za rękę i zaczęła ciągnąć na górę do mojego pokoju.
- Ej! -krzyknęłam o mały włos nie potykając się o schody
- Nie marudź tylko chodź! Jedziemy na imprezę!- powiedziała. Kazała mi usiąść na łóżku , więc tak zrobiłam.
- Fran nie mam ochoty- powiedziałam. Fran spojrzała na mnie ze śmieszną mina.
- Mało mnie to interesuje myszko. Jedziemy i tyle- powiedziała i zanurkowała do mojej szafy. A więc założyłam czarną sukienkę mini bez ramiączek.
Włosy szybko wyprostowałam a Fran zrobiła mi delikatny make up. Weszłam do samochodu. Maxi się do mnie nie odzywał. Fajnie. Ciekawe o co mu znowu chodzi. Nie przejmowałam się nim. Weszłam z Fran do klubu i od razu ruszyłyśmy na parkiet. Bawiłyśmy się świetnie. Nagle poczułam oplatające mnie czyjeś ramiona.
Odwróciłam się i zobaczyłam .......
_________________________________________________________________________________
No hey !
Wiem ,że późno ale cały dzień nie miałam dostępu do laptopa
Rozdział jest jaki jest
Oczywiście beznadziejny nie podoba mi się w ogóle ale nie umiem pisać nic lepszego więc niestety będę dodawała coś takiego
Dziękuję wszystkim ,którzy komentują i tutaj wchodzą
Nie wierze ,że to już 10 myślałam ,że dodam tylko 5 rozdziałów i nie będziecie nawet komentować a tutaj 1023 wyświetleń i  37 komentarzy
Dla mnie to naprawdę dużo ♥
Dziękuję kochani i do następnego ♥
Papa
~~Ewa